Born again, moving on

Posted on September 22, 2017

Day Two

Posted on September 18, 2017

Day one ~ The arrival

Posted on September 17, 2017

Ένα.

Posted on August 25, 2017

—–

Μέσα απο μυρωδίες σωματικές και απο ιδρώτα, οι αναμνήσεις μας γίναν ένα.

—–

Στη Θάλασσα

Posted on July 22, 2017

[Listening to Peter Broderick & Machinefabriek — In Session 05 10 09 ]

Ήμουν ξερός και άνυδρος και όλα μου έφταιγαν.

Το μέσα μου χτυπιόταν βίαια σαν να θέλε να δραπετεύσει κάπου καλύτερα από το ξύλινο σώμα μου.

Την κοίταξα και ήδη ένιωσα γαλήνη, ήρεμη και αιώνια ήταν. Πάντα εκεί, για μένα, για όλους.

Την είχα ξεχάσει, σχεδόν απο όταν έπαψα να είμαι παιδί σαν να μην μου δώσε τίποτα ποτέ, την ξέχασα.

Την κοίταζα μετανιωμένος νιώθοντας και μπήκα μέσα της, κι όλα μου τα προβλήματα, όλες οι σάπιες σκέψεις ξεπλύθηκαν και έμειναν πίσω, να ξεβραστούν στο επόμενο κύμα κι αφρός να γίνουν.

Κι αυτή μ’αγκαλιασε σαν να μην πέρασε μια μέρα. Κι εγώ την ένιωθα παντού, αιωρούμουν μέσα της. Να νιώσω ξανά μ’αφησε.

Με αρμονία τρομερή, το σώμα ακολουθούσε την ροή της και εγώ ροή έβρισκα μέσα μου. Θεός ανώτερος από την ύλη μου ήμουν.

Όπως στα παιδικά μου όνειρα κρατούσα την αναπνοή και να πετάξω με άφηνε.

Και της ορκίστηκα… Δεν θα σε ξαναδώ χωρίς να’ρθω. Όσο κι αν μεγαλώσω σε σένα θ’αρχομαι να μου θυμίζεις πως ήμουνα παιδί.

We are all made of stars

Posted on July 17, 2017

Blossoming beams of light exploding, flights of birds.

It seems like looking from above, rare City lights, in a savage environment.

The hope you see when you land and the future you see when you are ready to take off.

I am lying down here looking at you, so far away from me and so far away from each other.

From a single point, we all emerged.

Some of you fall into yourselves and become black holes and some of you spread energy and elements with explosive orgasms that travel with the speed of light to find nebulas to merge and new stars are born.

So far away from me and so far away from each other, why don’t we all merge together in a spiral dance of joy, only to become galaxies.

[Listening to the sound of waves]

 

Sougia, Crete 2017

Gulpiyuri: “The circle of water”

Posted on June 29, 2017

Playa de Gulpiyuri is a flooded sinkhole with an inland beach located near Llanes, Spain around 100 m from the Cantabrian Sea. Roughly 40 meters in length, it is fully tidal due to a series of underground tunnels carved by the salt water of the Cantabrian Sea which allows water from the Bay of Biscay to create small waves.

 

This is the moment.

Posted on June 26, 2017

She broke away. She stopped fighting with the disruptive waves of conformity and allowed herself to float in what is supposed to be her natural habitat. This is the moment that the consciousness of a great writer has woken.

Εσύ.

Posted on June 20, 2017

Ολόκληρος ο ουρανός απάνω μου

έπεφτε και λύγιζε το σώμα.

Φράγμα τα μάτια μου εμπόδιζαν μια

θάλασσα από κύματα, κρυμμένη ,

έτοιμη να ξεχυθεί πάνω στα μαγουλά μου.

Ανεμοστρόβιλος που σήκωνε τα πάντα οι σκέψεις μου,

και άφηνε ρημάδια στο πέρασμα του.

Και ένιωθα μόνος, σαν να μην σήκωνε κάνεις το βλέμμα του απάνω μου.

Και δεν υπήρχε ούτε μισό περβάζι να μπω από κάτω να μην βρέχομαι.

Και ήσουν εσύ που μ’ειδες και ξάφνου,

ήλιος έγινε η βροχή.

Και αρχίσανε λουλούδια να ξεπηδούν από την καμένη γη των σκέψεων μου.

Πουλιά πολύχρωμα,

ιδέες κελαηδούσαν.

Και σχήματα άρχισαν να παίρνουνε τα δέντρα και να μου λένε τρόπους.

Και όλα δουλεύανε σαν καλοκουρδισμένο ρολόι χειροποίητο.

Και ήταν τρεις μέρες

Μέχρι να πιάσω με τα χέρια μου ξανά πηλό,

τον κόσμο γύρω μου να φτιάξω.

Και να γυρίζει ο τροχός και εγώ να δίνω σχήμα με τα ακροδάχτυλα μου,

μέχρι να φτάσω στο ιδανικό εκείνο σκεύος,

να το γεμίσω με νερό να πιεις να ξεδιψάσεις.

Εσύ, που φύτεψες λουλούδια σε καμένη γη.

 

[Ακούγοντας Max Richter – In the garden]